Fotocompliment 71

Annelie Visscher

Psycholoog

Mijn naam is Annelie en ik werk als psycholoog en ervaringsdeskundige op het gebied van eetstoornissen bij Cuídate. Ik ben samen met mijn ouders, broer, twee zussen en jongere zusje opgegroeid op een boerderij in Overijssel. Ik heb een aantal jaar in Groningen gewoond toen ik mijn studie psychologie deed, maar heb uiteindelijk toch weer de Overijsselse rust opgezocht. Ik kan enorm genieten van de ochtend, lente en de zon. Ik ben vaak in de stad te vinden om te winkelen, een terrasje te pakken en uren bij te kletsen met vriendinnen.

Eetstoornissen zijn voor mij niet onbekend. Het rommelen met eten begon voor mijzelf toen ik een jaar of elf was. Ik begon te puberen en werd super onzeker over mijn innerlijk, uiterlijk en schoolresultaten. Om grip te krijgen op die onzekerheid, probeerde ik controle te krijgen over het eten. Een jaar later werd ik volledig gevangengenomen door mijn eetstoornis; ik had het toen alleen nog niet door. Pas toen ik al meer dan een jaar in therapie zat voor anorexia kon ik pas geloven dat ik een probleem had. Maar herstel? Dat was in mijn ogen niet mogelijk. Ik ben nou eenmaal geboren met een flinke dosis perfectionisme, faalangst en een flinke scheut gevoeligheid. Daarnaast stonden mijn tienerjaren volledig in het teken van mijn eetstoornis. Mijn eetstoornis werd daardoor mijn identiteit. Niet alleen was ik bang om dit stukje identiteit los te laten (want wat blijft er van mij over als ik geen eetstoornis meer heb?), maar ook omdat ik niet wist hoe het leven kon zijn. Voor mijn zussen, broer (toen ook allemaal nog tieners) en ouders was mijn eetstoornis erg ingewikkeld. Een kleine opmerking, blik of beweging aan de keukentafel kon leiden tot een mega discussie. De anorexia nam dus niet alleen mijn leven over, ook die van het gezin.

Met veel vallen en opstaan, ben ik uiteindelijk hersteld. Mijn herstel ging heel geleidelijk. Er is bij mij nooit een “knop” omgegaan wat ervoor zorgde dat ik wilde herstellen. Ik twijfelde dus ook vaak of ik eigenlijk mijn eetstoornis wel los wilde laten. Hoe meer ik van hoe het ‘vrije’ leven zonder anorexia ervaarde, hoe meer stapjes ik ging zetten. Ik had de tijd nodig om het vertrouwen te krijgen in mijn eigen kracht. Daarnaast kreeg ik hoop door mijn ervaringsdeskundige behandelaren. Zij waren voor mij het levende bewijs dat herstel mogelijk is.

In therapie heb ik uiteindelijk zoveel geleerd. Niet alleen werd eten weer iets heel leuks en lekkers, ik heb vooral geleerd hoe ik op mijn eigen manier het leven mag leven. Vol met dromen, wensen en doelen. Ik heb mijn gevoeligheid kunnen ombuigen tot mijn kracht en kunnen ontdekken wie de échte Annelie is, zonder eetstoornis.

Ik wil graag met jou ontdekken wie jij bent, wat jou drijft, waar jouw krachten liggen en waar je in vastloopt. Samen stapje voor stapje vooruit!